Gisteren naar het cabaret geweest, mijn geesteskindje. Ze hadden er veel werk van gemaakt en vooral het acteren zat er beter in dan voorgaande jaren. Er was goed op de teksten geoefend. Geen spiekbriefje gezien. Het thema was wat verder van de zorg weg, een levensverhaal met doorkijkjes naar vroeger en nu. Het voordeel was dat de outsiders het beter begrepen, het was toegankelijker qua thematiek. Het nadeel is dat het confronterende karakter van het cabaret nu duidelijk na de achtergrond geschoven was. De organisatie heeft waarschijnlijk een zucht van verlichting geslaakt en ook was er minder herkenning onder het personeel en daardoor minder spanning. Die spanning geeft een extra dimensie aan deze vorm van cabaret en is eigenlijk de legitimering van het bestaan van deze aparte groep, volgens mij. Maar kinderen worden groot en krijgen een eigen kleur. Dit kind is van deze tijd en heeft meer aandacht voor buitenkant. De rode loper lag uit en dat heeft ook bepaalde charmes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten