Ja het gaat alweer over gisteren. Nico nam afscheid van zijn werk en gaat hopelijk met Jan nog lang van zijn vrijheid genieten. Ze zullen hem missen. Hij kreeg een speciale waarderingspenning uitgereikt door de directeur die verguld leek dat hij de eer had. Annet was er ook en zat geanimeerd te praten met bekenden. Even dacht ik oude bekenden, maar voor Annet zijn het nog steeds bekenden, want ze werkt weer een aantal uren per dag en vertelde dat ze weer sinds eergisteren auto mag rijden. Voor haar een zegen, kan ze gaan en staan waar ze wil en ik zie haar waarschijnlijk wat vaker. Ik zag op de receptie veel mensen terug uit mijn huwelijkse periode met wie ik geen contacten heb onderhouden. Tijdens de ontmoetingen bloeide een aantal keren de sympathie gevoelens weer op en werden herinneringen weer levend. Ik ontdekte echter ook de tijdelijkheid van sommige relaties door de moeizame gespreksgang en het ontbreken van interesse in elkaar.
De receptie was in de vest in Alkmaar. Goed verzorgd, maar ik miste de koffie. Men schenkt alleen nog een borrel (of fris natuurlijk) met gevarieerde hapjes erbij. Culinaire hoogstandjes in een borrelglasje en op amuselepels. Ook lekker hoor!!!
Dit item valt niet onder terug werkende kracht want het heeft te maken met de toekomst. Mijn oma worden. Het gaat spannend worden en ik merk dat ik er steeds vaker aan denk en onrustig van word. Spreek Douk vaker dan normaal en gelukkig gaat alles goed. Ik denk dat ik wat meer escapes in moet bouwen op mijn werk en in andere afspraken, zodat ik als het meisje komt er snel kan zijn. Voor mij is het extra het spannend, een baby is op komst. In mijn leven heb ik ervaren dat het niet vanzelfsprekend is dat alles goed gaat en goed komt. Dus duim ik dat ik mag gaan kroamschuddn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten