dinsdag 16 december 2008

Kerst

Even geen tijd gehad om te schrijven te veel te doen. Deze week droomde ik over een trein die naar een boot reed en waar ik met een verkort vrachtwagentje op mee moest. Doordat ik geen kaartje had ging de vrachtwagen zonder mij richting water. Een dame bood me aan via een andere weg er naar toe te rijden. Soms lijkt het alsof ik weer in de trein zit en er is nog zo duidelijk gezegd dat het niet hoeft. Alles mag niets hoeft. Er hangt echter zo veel in de lucht. Het oma worden, Bart en Anne die gaan verhuizen per januari naar Amsterdam, Kerst en de diners. Het maakt onzeker. Daarnaast wil ik nog een aantal zaken voorbereiden zoals de theatertoer met anansie langs de zorgcirkel. Daar wil ik maskers voor maken van papiermachte. Het zijn mijn eigen doelen en de verwachtingen van sommige mensen die bijna vaststaande verplichtingen zijn, waaraan je hebt te voldoen om emotionele ladingen te voorkomen. Ik verbaas me er over dat sommige jonge mensen zo rigide kunnen zijn in hun levenspatroon en het ergste is dat ze het idee hebben dat het zo hoort en ze er recht op hebben.
Al met al geeft het mij het gevoel dat ik weer in de trein zit. De droom zegt dat ik een ander kaartje heb en niet mee hoef te doen. Ik neem nu dat aanbod van die dame aan en kies voor een toeristische rondrit. Hoe ik het ga doen weet ik nog niet, maar ik laat de stress voor wat ze is en ga genieten. In een droom ben je alles zelf. Dus de dame die het aanbod aan mij doet ook.
Het ergste voor dit jaar de kerstkaarten schrijven heb ik al gedaan. Ik zie er ieder jaar tegenop. Ik gun iedereen een kaart. Zelfs meerdere, maar hou er niet van om een avond te zitten schrijven. Een einde jaars gedicht heb ik er nu niet bij gedaan. Ik begin steeds meer de lariekoek van deze markeerders in te zien.
Iedere dag is er één en kun je nieuwe gebieden aan je leven toevoegen of oude afronden als je dan wilt. Even dacht ik afsluiten, maar dat gaat niet, alles in je leven neem je mee, afronden dus. Ik heb tenslotte al een vachtwagentje vol, hoewel die nu wel alleen op de trein staan.

Geen opmerkingen: