Een open einde

Morgen is het oude jaar ten einde en waarschijnlijk ben ik dan nog geen OMA. Begin het nu toch echt spannend te vinden. Douk is er ook nerveus onder en Melanie zegt dat ze genoeg heeft van haar dracht. Ze zijn vandaag naar het ziekenhuis geweest en worden vrijdag opgeroepen voor een inleiding. Misschien komt het, van schrik, toch nog dit jaar.
Ben de afgelopen tijd veel bij Louis geweest. We hebben het goed samen, heerlijk rustig en ontspannen. Eerste kerstdag heb ik eerst gewerkt in het Jaap van Praaghuis. Er waren tijdens de midwinterviering minder bewoners dan voor gaande jaren. Een nasleep van de griepepidemie en wellicht zijn sommige bewoners al nerveus voor de verhuizing. 's Middags waren Louis en ik in Etten-Leur bij de ouders van Melanie te gast. Gezellig. De komende baby stond zichbaar in de belangstelling en liet de buik van Melanie op en neer golven. Het hele gezelschap leefde mee met de wellen en weeën van Douk en Melanie. We wachten op de oerweeën die nog komen moeten.

De tweede kerstdag kwamen de dochters van Louis met aanhang en Bart en Anne eten. We kozen voor de grote tafel bij Louis thuis. Lekker gegeten en ik kreeg een sinaasappelpers cadeau die ik zo direct ga uitproberen omdat er op de fruitschaal ingedroogde sinaasappelen liggen. Die pellen zo lastig, maar ik ben te zuinig om ze zo maar weg te gooien. Dus Bart de blijdschap met de pers is er eerder dan de baby.
Vanmiddag Champagne gekocht om morgen weg te schenken als prijs voor de bewoners die de flessenpost hebben gewonnen. Een fles spoelde aan op een Noors eiland 250 km boven Bergen en van een ander fles weet ik dat hij door een man uit Purmerend die hem gevonden had in Petten meegenomen is naar Spanje en daar te water is gelaten in de Middenlandse zee. Ik weet eigenlijk niet of ik het hier in een eerder blog al over heb gehad. In augustus heb ik met bewoners van het Jaap een activiteit gedaan omtrent zee en luchtpost. Een poging om je wereld te verruimen en nieuwe ontmoetingen aan te gaan. Morgenavond sluit het wedstrijdelement dat aan deze activiteit was gekoppeld. Ik neem de video over het rijk van de ijsbeer ook mee. Misschien kunnen we al een klein stukje kijken en kunnen ze later de hele video uitzenden. Tenslotte had die fles bijna de ijspool gehaald en misschien is het wel een der laatste mooie films over de ijsbeer. Met het smelten van de poolkappen komt de ijsbeer in het gedrang. Waarschijnlijk komt hij in het gedrang en sterft hij net als vroeger de dinosaurus uit, maar zeker weten doen we het niet. Misschien is er een slimme ijsbeer die zich weet aan te passen op de toendra's van Rusland of ergens anders. Het verhaal heeft nog een open einde. Net als dit jaar voor mij. Wordt ik nog OMA of niet?