Er is steeds meer telefonisch contact met Breda, maar alles is nog rustig. Douk belde een half uurtje geleden om te vertellen hoe z'n sollicitatiegesprek verlopen was. Hij was erg enthousiast en beoordeelde het gesprek als goed en de baan als zwaar. Hij wil controleur worden bij de Leen Bakkerfilialen. Spannend, er waren drie medekandidaten. Vanaf vandaag gaan Douk en Melanie aftellen voor de baby. Het is niet echt erg koud en niet glad, plus een vrij weekend , dus wat mij betreft mag ze komen. Ik ben er klaar voor en een beetje gespannen. Gauw emotioneel aangedaan. Het is toch al zo'n rare tijd van het jaar. Veel verwachtingen over sfeer en gezelligheid, het moet allemaal perfect en dan komen na de inspanningen in de rust de spanningen er uit. Ik wed dat er in menig huisgezin weer tranen en misschien zelfs wel klappen vallen. Daarbij doet in een aantal gezinnen de crisis al z'n intrede en moet men keuzes maken in de jaarlijkse vanzelfsprekendheden. Ik zelf denk dat het niet erg is. Op het moment wel, dan doet het pijn, maar later besef dat er veel meer keuze momenten zijn en word je meer mens doordat je je eigen plan moet trekken.
Vanmiddag ga ik naar het ziekenhuis voor mijn infuus. Ik had de kerstkaarten daar mee naar toe kunnen nemen om te schrijven. Zijn echter al klaar. Misschien ga ik schilderen of lezen. Het is gelukkig niet al te best weer. Thuis had ik ook iets rustigs gedaan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten